Πρωινό..

Ν'αγαπάς σαν να μην έχει αύριο και να το δείχνεις με όλους τους τρόπους
Να γελάς σαν να μην πρόκειται να ξαναγελάσεις ποτέ
Να θυμάσαι τα όμορφα πράγματα να τα κρατάς σε μια γωνίτσα σου κρυμμένα
Να κλαίς όταν πονάς και να μην ντρέπεσαι γι'αυτό
Να μην αφήνεις κανένα να καταστρέφει αυτό που είσαι
Να μην σου αντιστρέφει κανένας αυτό που δίνεις
Να θυμώνεις
Να συγχωρείς
Να μιλάς, να λές τα πάντα
Να αγκαλιάζεις
Να δίνεσαι
Να χορταίνεις
Να χαρίζεσαι μα και να χαρίζεις
Να παίρνεις μα να μάθεις και να δίνεις
Να έχεις μέτρα και αξίες
Να ξέρεις ποιός είσαι και που θέλεις να πας
Να χαμογελάς
Να χαρίζεις το χαμόγελό σου όχι μόνο σ'αυτούς που αξίζουν μα και σ'αυτούς που νομίζεις πως δεν αξίζουν, όλοι αξίζουν ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά

Ζήσε έτσι ώστε να μην έχεις τίποτα για το οποίο να πρέπει να μετανιώσεις, έτσι ώστε το πρωί που θα σηκώνεσαι απο το κρεββάτι σου να χαμογελάς

Ζήσε την κάθε στιγμή όπως ακριβώς την θέλεις και μάθε να την απολαμβάνεις.

Υ.Γ. Η φωτογραφία ειναι απο το Flickr

Υ.Γ. Να έχετε μια όμορφη μέρα..

Oχι.. δεν θα θυμώσω...

Οχι δεν θα θυμώσω...
Δεν θα θυμώσω που ειμαι στο κρεββάτι απο την περασμένη Τετάρτη το βράδυ με ίωση η οποία περιλαμβανει πυρετό (40), βήχα (μέχρι σκασμού), αδυναμία (ούτε τουαλέτα), πονοκέφαλο (το βαράω στον τοίχο), και ζαλάδα (εγώ γυρίζω ή το δωμάτιο ? πραγματική απορία)..
Δεν θα θυμώσω που κολλήσανε απο μένα και τις πρώτες μέρες το άκουγα συνέχεια (ακόμη ακόμη)..
Δεν θα θυμώσω που το αφεντικό μου μου έβαλε χέρι που αρρώστησα (ότι περνάει δίπλα σου απο ασθένεια το βουτάς..)..
Δεν θα θυμώσω που τόσες μέρες δεν υπήρξε ένας καλός χριστιανός (μωαμεθανός ή ότι άλλο) να μου φτιαξει μια σούπα (αντιβίωση και αυγά τηγανητά πάει? όοοοχι ??)
Δεν θα θυμώσω που δεν σκοτωθήκανε και στα τηλέφωνα να δουν πως πάω (αφου δεν έχεις ανάγκη εσύ ! α ναι ???)
Και ο κατάλογος μακρύς, η ζαλάδα ακόμη μακρύτερη αντε σας χαιρετώ και εξακολουθώ να ΜΗΝ ΘΥΜΩΝΩ σε πείσμα μερικών μερικών... Ε πια !

Άνοιξη..

Κυριολεκτικά και μεταφορικά..

Άνοιξη παντού σχεδόν.. Εσύ την έφερες.

Και το χαμόγελό μου πίσω.. Κι αυτό εσύ το έφερες..

Και σ'ευχαριστώ.

Κουράστηκα να πρέπει μεταφράζω αυτά που λέω συνέχεια απο ελληνικά σε ελληνικά λές και μιλάω ξένη γλώσσα..

Κουράστηκα να πρέπει συνέχεια να αποδεικνύω ποιά είμαι και τι μπορώ να κάνω.

Κουράστηκα να πρέπει να φαίνομαι και να μην μπορώ να πάω κάπου να κρυφτώ όπως όταν ήμουν μικρή. Να βάλω το κεφάλι κάτω απο τα σκεπάσματα και να είμαι εκεί που θέλω εγώ.

Δεν θέλω και δεν μπορώ να κρίνω κανέναν και το ίδιο συμβαίνει και αντίστροφα.. δεν μπορεί να κρίνει κανείς.. λείπουν κομμάτια του παζλ και μάλιστα αρκετά..

Αυτη η εποχή είναι η αρχή του κλεισίματος ενός μεγάλου κύκλου της ζωής μου. Ανέκαθεν ήμουν πολύ αισιόδοξος άνθρωπος και πιστεύω ότι θα πάνε καλά τα πράγματα.. Το ελπίζω και άλλωστε έχω μάθει πως όταν έχεις ελπίδα τότε τα πράγματα κατά το μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος τους πηγαίνουν καλά. Έτσι μεγάλωσα.. Whatever..

Θα δείξει..

Πω πω νεύρα 2 !!!

Σήμερα αισθάνομαι κάτι μεταξύ Ράνιας των S1NGLES (ναι ναι η ξινή..) και Περιστερόπουλου. Ράνια γιατί η προϊσταμένη της δεν εκτιμάει τα προσόντα της, οι φίλοι της τα παίρνουν μαζί της που είναι τόσο ξινή (πραγματική θα την έλεγα εγω), ο γκόμενός της τσατίζεται που δεν ειναι η πρώτη προτεραιότητα στη ζωή της και δεν του αφιερώνει όσο χρόνο θα ήθελε, ο χρόνος της απο 24 ώρες έπρεπε να είναι 48 και πάλι εκκρεμότητες θα είχε και Περιστερόπουλος γιατί είναι τύπος που δεν γουστάρει τα ψεύτικα, έχει @@@@ και δεν τραβάει ζόρι να ρίξει κι ένα μπερντάκι ξύλο σε όποιον νομίζει ότι τον προσβάλει. Έχω την εντύπωση λοιπόν ότι φεύγοντας ως η Ράνια θα έκανε, θα ρίξω κι ένα μπερντάκι ξύλο σε κάποιον εδώ μεσα.. όνομα και μη χωριό.

Είναι απίστευτο πως μερικοί άνθρωποι την βρίσκουν βασανίζοντας άλλους ανθρώπους.. Ρε παιδί μου έχεις προβλήματα ? είσαι αγαμήτου και απάρτου γωνία ? είσαι νευριασμένη ? είσαι απλά τρελλή ? μην ξεσπάς πάνω στους άλλους για να αιστανθείς καλύτερα. Πάρε το κεφάλι σου και κοπάνα το στον πρώτο τοίχο που θα βρεις ! Το αποτέλεσμα θα σε εκπλήξει πίστεψέ με.. το πιθανότερο αποτέλεσμα είναι να έρθει το μυαλό σου στη θέση του - αν υποτεθεί ότι υπάρχει μυαλό αρχικά και θέση..

Αει στο καλό πιά !!!

Αλλάζω.

Αλλάζω. Εγώ λοιπον αλλάζω.. Τελεία και παύλα.

Απο σήμερα. Ναι ναι, Τρίτη και 13.. Τι γιατί και πως ? Έτσι ! Έτσι ξύπνησα.. Ξύπνησα αλλιώς σήμερα. Σαν σκηνή απο ταινία. Ξυπνάει η πρωταγωνίστρια κοιτάει με βλέμμα απλανές (τύπου που βρίσκομαι και τι κάνω) σηκώνεται απο το κρεββάτι βάζει κάτι πρόχειρο και βγαίνει. (Καλά ας μην είναι και εντελώς πρόχειρο (το λένε επιμελώς ατημέλητο). Τρώω πρωινιάτικα κάτι απίστευτα flashback. Ποιά είμαι, που πάω, τι κάνω ?? Τέτοιες μ@λ@κίες.. Και αποφασίζω.

Αλλάζω..

Πρώτα το blog άλλαξε και μπήκε το όνομά μου. Μετά άλλαξα και φωτογραφία (Ναι ναι μόνη μου - απίστευτο επίτευγμα λέμε δεδομένου του ότι είμαι εντελώς μα εντελώς άχρηστη και μπορούν να το επιβεβαιώσουν δεκάδες άτομα). Μετά αποφάσισα να αλλάξω δουλειά (αργά αλλά σταθερά). Τεσπά. Όλα αυτά, αργά αλλά πλέον σταθερά θα τα κάνω. Κι εσείς που τόσο καιρό (Φεβρουάριος 2005 συμπεριλαμβανομένου του blogs.gr ? δεν τα πάω και καλά με τις ημερομηνίες..) είσαστε εδω θα τα βλέπετε ή μάλλον θα τα διαβάζετε.

Υ.Γ. Είναι Τρίτη και 13 που σημαίνει god damned μέρα κατά το fgb (fucking great boss) μου. Άρα, δεν κάνουμε τίποτα σοβαρό γιατί δεν ξέρουμε πως θα μας βγεί. Και εσύ ρε κορίτσι μου σήμερα βρήκες να αλλάξεις ?? Ε ΝΑΙ ΡΕ ΣΗΜΕΡΑ !!!