Πέμπτη, Νοεμβρίου 01, 2007

Σκόρπιες σκέψεις πάλι.. και πάλι..

Σ' ακολουθώ, σαν φως αχνό
μέσα στην καταιγίδα,
ζω στο βυθό
μα σ' έχω για πυξίδα
Πριν να χαθώ μες στο κενό
σαν αστραπή σε είδα,
γλυκιά ηχώ
να σπας την αλυσίδα.

Μέχρι κάποια Κυριακή του Οκτώβρη δεν είχα καταλάβει για ποιό λόγο μ'αρέσει τόσο να περπατάω στη βροχή.. Μετά όλα σαν να ξεκαθάρισαν μέσα μου. Βρήκα τον λόγο, την ουσία, την αφορμή, όλα τα βρήκα κι ήσουν εσύ..
Μα το κορμί είν' αφορμή σε μια πορεία
και η σοφία το τέρμα της
Τρίζουν αρμοί σαν οδυρμοί και απλώνει η νύχτα
σεντόνια δίχτυα, το δέρμα της.
Το κορμί ειναι αφορμή σε μια πορεία, αφορμή ακούς.. Ο Λειβαδίτης λέει "Μια δειλή πράξη σου σε κάνει να πεθαίνεις μεσα στους άλλους, με μια συγνώμη αργοπορημένη πεθαίνουν οι άλλοι μέσα σου. Λίγη περισσότερη σιωπή μπορεί να σκοτώσει το ίδιο αλάνθαστα όπως και μια λέξη". Straight in my heart.
Σαν να γυρνώ σ' ότι αγαπώ
όμως αυτό δε φτάνει,
σε προσπερνώ
μα σ' έχω για λιμάνι
Κρατώ κρυφό ό,τι μισώ
σ' ένα πυκνό σκοτάδι,
πανί λευκό
κρατάω για σημάδι.
Δίνεις και δε φτανει, δίνεσαι και πάλι δε φτανει. Καλά που έρχεται χειμώνας επιτέλους και θα δικαιολογήσει την παγωνιά μέσα.. Ευτυχώς. Καμια φορά χρειάζεται λίγη αυταπάτη. Μόνο λίγη. Τόση ώστε να σε βοηθήσει να σηκωθείς όρθιος και να περπατήσεις.. Τόσο λίγη. Και χρειάζεται να ανάβεις και το φως κι ας εχεις κεριά αναμμένα παντού. Αναψέ το λίγο. Τοσο ωστε να μην συνηθίσουν τα "ματια" στο σκοταδι. Να ερθει χειμώνας ναι. Να ντυθούμε με τα χοντρά μας ρούχα. Εκείνα που προστατεύουν τις καρδιές απο τα βέλη. Κι αυτό το χειμώνα μου το υπόσχομαι. Θα φοράω πουλόβερ πάνω στο πουλόβερ πάνω στο πουλόβερ και μπουφάν, χοντρό.. δερμάτινο. Αδιαπέραστο..
Σκόρπιες σκέψεις, σκόρπιες λέξεις..

9 σχόλια:

Σεργιος είπε...

stenaxwre8hka .... mh..... o xeimwnas einai wraios oxi gia na dikaiologh8ei mia pagwmwnh kardia alla na thn kanei na 8elei na zesta8ei.... filia

Oneiro-Vatis είπε...

'Ενας ακόμα υγρός χειμώνας έβαλε μπρος για το παγερό ταξιδάκι του...
Πόσα μπουφάν,πουλόβερ μπορείς να αντέξεις μικρούλα???
Σταμάτα να δίνεις και να δίνεσαι....από εκεί εισχωρεί εκείνος ο άνεμος που σε θέλει να πονάς...

Βρες ένα τζάκι,άσε το φως του να σε ταξιδέψει γλυκά!
Νιώσε,ψηλαφίσου,στοχάσου και στο τέλος των όλων άρχισε να παραγγέλνεις ότι αγαπάς...
Να περνάς καλά μικρή...
Καλού κακού θα πω στην γιαγιά μου να σου πλέξει ένα κασκολάκι...
Και να προσέχεις...
Ευχούλες!

Σπύρος Σεραφείμ είπε...

να έρθει χειμώνας. Αρκεί να μην έχει κίνηση στος δρόμους, όπως σήμερα, με τη βροχή...

φεγγαρaγκαλιες είπε...

μη σου πω και στολη αστροναυτη απο πανω..ασ τα να πανε :)))
να γι αυτο μ αρεσει ο χειμωνας!!

Natalia είπε...

Κι αν η καρδιά σου αξίζει να ζεσταθεί, βάλε πανοπλία το μυαλό σου...
Πάλι δεν θα φτάσει. Μονάχα μια άλλη καρδιά δυνατή, θα μπορέσει να πλησιάσει και δεν πας να κάνεις εσύ ό,τι θες;

Η αγάπη όλα τα μπορεί....κι όλα τα θέλει.
Τις δικαιολογίες δεν αντέχει μοναχά γιατί όταν κάτι το θέλει, το θέλει τώρα!

Φιλί κι αγκαλιά....Μεγάλη τόσοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο!

Στελλα είπε...

@ stergiouli filia polla

@ oneirovati ευχαριστω για το κασκολάκι, δεκτό ! και για τις ευχούλες.. φιλί

@ σπύρο καλησπέρα, ναι να μην εχει. Η Αθήνα χωρίς κίνηση ειναι τόσο όμορφη.

@φεγγαρένια και ότι αλλο βαλει ο νους μας προκειμένου να μην.. Φιλί

@ νατ.. κι απο μένα.. και τα 2

kat. είπε...

τέλειος ο χειμώνας!
αμφιβάλεις;

μετακομισεις είπε...

Όμορφο!

Φωτογραφια Γαμου Θεσσαλονικη είπε...

Ο χειμώνας έχει μια ιδιαίτερη ομορφιά κι αίσθηση. Πολύ ωραίες οι "σκέψεις" σου.